Wist je dat er een legende verbonden in aan het bosanemoontje ? Wel, het is een legende die vertelt hoe het komt dat bosanemoontjes blozen. Zefirus is ‘de god van de westenwind’. En hij is gehuwd met Flora, maar hij is heimelijk verliefd op Anemone, een mooie, jonge vrouw uit zijn hofhouding. Zijn vrouw Flora is zo boos, dat ze Anemone verandert in een bloem (het bosanemoontje). Maar de liefde van Zefirus voor Anemone blijft bestaan en telkens ‘de westenwind’ over de anemoontjes waait, fluistert Zefirus iets in Anemone’s oor, waardoor ze gaat blozen. Wat hij zegt weet ik niet, maar zo komen in elk geval de anemoontjes aan hun blosje. Nu even serieus : het bosanemoontje dankt zijn rode kleur aan de scheikundige stof ANTHOCYAAN. Deze stof beschermt het bloempje tegen de dodelijke UV straling. (vind je ook terug in de rode beuk)

• Wist je dat het bosanemoontje giftig is ? De bladeren en het sap bevatten giftige stoffen. Het eten van 30 plantjes is dodelijk voor een volwassene. Contact van vers plantensap met de huid kan blaren of irritatie geven. Na het drogen is de plant niet meer giftig.

• Wist je dat het bosanemoontje een paar bijnamen heeft ? Door zijn giftigheid wordt het plantje ook wel eens ‘duivelskruid’ genoemd. De bloem draait met de zon mee en wordt daarom ook ‘achteromkijkertje’ genoemd. Of ‘Tournemidi’ dwz middagdraaier.

• Wist je dat het bosanemoontje vroeger gebruikt werd voor veschillende doeleinden ?
  Het giftige sap werd in de middeleeuwen gebruikt tegen melaatsheid. Het aangetaste lichaamsdeel werd met een sterk bladaftreksel behandeld. Wanneer men het bladaftreksel mengde met het vet van een oude zeug, kreeg men een uitstekende zalf voor het reinigen van kwaadaardige zweren. En tot voor kort verkocht men nog anemoonaftreksel als middel tegen sproeten.

  Terug naar overzicht

  Naar Homepage

  click scam